پل دریاچه ارومیه به طول 1300 متر و عرض 30 متر بهمنظور اتصال دو خاکریز آذربایجان غربی و شرقی در اواخر سال 2009 ساخته شده است. ساخت این پل نقش مهمی در توسعهی گردشگری، حملونقل و بازرگانی منطقه دارد. از آنجا که تغییر شکل نامتقارن خاکریزهای موجود در طرفین پل ممکن است به سلامت پل آسیب برساند، مسأله پایش دقیق خاکریزها در زمان از اهمیت ویژهای برخوردار است. پوشش وسیع، قدرت تفکیک مکانی (20-1 متر) و زمانی (46-11 روز) بالا و دقت قابل قبول (میلیمتر-سانتیمتر)، دادههای تداخلسنجی راداری را به ابزاری قدرتمند در اینگونه مطالعات تبدیل کرده است. در میان روشهای تداخلسنجی راداری، روش-های تحلیل سری زمانی مانند خطوط مبنای کوتاه ، ابزاری قدرتمند در زمینه پایش سازهها هستند که نقشههای تغییر شکل را با دقت میلیمتر فراهم میکنند. در این مطالعه، روش فوق در مجموع بر روی 58 تصویر سنجندههای ENVISAT، ALOS و TerraSAR-X (TSX) از سال 2003 تا 2013، بکار گرفته شد. نتایج نشان میدهد تغییر شکل در این بازه زمانی با حداقل سرعت بیشینهی 50 میلیمتر در سال در جهت خط دید ماهواره روی خاکریزها در حال وقوع است و در طول این زمان بر سرعت تغییر شکل افزوده شده است.
R. Shamshiri, M. Motagh, M. A. Sharifi. Deformation Analysis of the Lake Urmia Causeway Embankments in Northwest Iran Using Interferometry Synthetic Aperture Radar (Insar) Data. JGST 2014; 4 (1) :41-50 URL: http://jgst.issgeac.ir/article-1-176-fa.html
شمشیری رقیه، معتق مهدی، شریفی محمد علی. بررسی تغییر شکل میانگذر دریاچه ارومیه با استفاده از روش تداخل-سنجی راداری. علوم و فنون نقشه برداری. 1393; 4 (1) :41-50