[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
برای نویسندگان::
آرشیو مجله و مقالات::
داوری تخصصی::
تماس با ما::
امکانات پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
پایگاه های نمایه کننده







 
..
آمار سایت
تعداد مشاهده ی مقالات: 3312116

مقالات منتشر شده: 694
نرخ پذیرش: 73.34
نرخ رد: 17.94

میانگین دریافت تا تصمیم‌گیری اولیه: 5 تا 10 روز
میانگین دریافت تا پذیرش: 194 روز
____
..
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
تعین سطح زیرکشت اراضی برنج با بکارگیری روش یادگیری ماشین و با استفاده همزمان از تصاویر ماهواره ای اپتیک و رادار با روزنه مجازی (مطالعه موردی : شهرستان بابل)
روح الله گودرزی ، علی رمضان نژاد، محمودرضا صاحبی*
چکیده:   (11 مشاهده)
برنج یکی از محصولات کلیدی کشاورزی در ایران و جهان است و پایش دقیق سطح زیرکشت آن، به‌ویژه تفکیک زمین‌های تک‌کشت از دوکشت، نقشی حیاتی در مدیریت منابع آب و برنامه‌ریزی تولید دارد. استان مازندران به‌عنوان قطب تولید برنج کشور، به دلیل پراکندگی مکانی مزارع و شرایط متنوع محیطی، نیازمند روش‌های نوین برای پایش اراضی کشاورزی است. در این پژوهش، چارچوبی نوین مبتنی بر ترکیب شبکه‌های عمیق پیچشی (CNN) و بازگشتی (RNN) توسعه داده شد که در دو سطح به شناسایی اراضی برنج و تفکیک الگوهای تک‌کشت/دوکشت می‌پردازد. در گام نخست، به‌منظور شناسایی اراضی برنج شهرستان بابل، از معماری شبکه‌ی عصبی U-Net استفاده شد. این مدل در دو سناریو آموزش یافت: (۱) تنها  با داده‌های اپتیکی سنتینل-2 و (۲) با ترکیب داده‌های اپتیکی و راداری (سنتینل-2 و سنتینل-1). نتایج حاصل از آزمایش‌ها نشان داد که مدل مبتنی بر داده‌های اپتیکی سنتینل-2 با صحت کلی 35/96% و امتیاز F1 برابر با 957/0 ارزیابی شد. در حالی‌که انتظار می‌رفت ترکیب داده‌های اپتیکیراداری موجب بهبود نتایج شود، اما در منطقه‌ی مطالعه به‌دلیل شرایط نسبتاً بدون ابر، مزیت اصلی داده‌های SAR چندان نمایان نشد و همین امر در کنار نیاز به پیش‌پردازش پیچیده‌تر این داده‌ها می‌تواند دلیل کاهش نسبی دقت مدل ترکیبی با صحت‌کلی 32/94 و امتیاز F1 برابر با 93/0 گردید. برای آزمایش قدر تعمیم‌پذیری مدل سه منطقه انتخاب شد: شهرستان ساری به‌عنوان ناحیه‌ای نزدیک به منطقه اصلی، شهرستان لاهیجان منطقه‌ای با فاصله بیشتر و پوشش گیاهی متفاوت‌تر و جنوب تهران به عنوان ناحیه‌ای فاقد کشت برنج. ارزیابی تعمیم‌پذیری نشان داد که مدل در شهرستان ساری نتایج پایدار و دقیق ارائه می‌کند، در حالی‌که در لاهیجان دقت کاهش یافته ولی همچنان با صحت کلی بالای 88% قابل قبول بود. آزمون مدل در زمین‌های فاقد برنج جنوب تهران نیز نرخ خطای بسیار اندک (14/2%) را نشان داد که بیانگر توانایی بالای مدل در تشخیص مناطق غیرشالیزاری است. در گام دوم، برای تفکیک زمین‌های تک‌کشت و دوکشت، شبکه بازگشتی GRU به‌کار گرفته شد. این مدل توانست با صحت کلی 4/98%، ضریب کاپا 951/0 و امتیاز F1 برابر 974/0، عملکرد بسیار مطلوبی در تفکیک مزارع تک‌کشت از دوکشت برنج ارائه دهد.
واژه‌های کلیدی: سطح زیرکشت برنج، یادگیری عمیق، شبکه عصبی پیچشی، شبکه عصبی‌ بازگشتی، سنتینل-1، سنتینل-2
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فتوگرامتری و سنجش از دور
دریافت: 1404/7/22 | پذیرش: 1405/4/26
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه علمی علوم و فنون نقشه برداری Journal of Geomatics Science and Technology