محدودیت و فاکتور هزینه در دسترسی به دادههای مکانی، در سالهای پیش باعث شد تا کاربران و محققان این دادهها محدود به افراد خاص باشد. ازاینرو معرفی دادههای مکانی با دسترسی آزاد و رایگان برای تمامی کاربران، منجر به افزایش محبوبیت اطلاعات مکانی داوطلبانه و بهصورت خاص OSM بهعنوان مجموعه داده تکمیلی و یا منبع جایگزین دادههای رسمی شد. از زمان ایجاد این پروژه تاکنون، یکی از مهمترین چالشها در استفاده ازاینگونه دادهها بحث تضمین کیفیت آن بوده است. در میان پارامترهای ارزیابی کیفیت دادههای مکانی بحث کاملبودن مجموعه داده مورد بررسی بهواسطه تأثیر آن بر پارامترهای دیگر ارزیابی کیفیت، همیشه مورد توجه ویژه بوده است. تاکنون در این راستا رویکردهای گوناگونی در تحقیقات مختلف جهت بررسی کامل بودن دادههای مکانی داوطلبانه ارائه شده است که هر یک از این روشها دارای نقاط قوت و محدودیتهای خاص خود هستند. در این مقاله تلاش میگردد پارامتر کامل بودن اطلاعات مکانی داوطلبانه از طریق روشهای عارضهمبنا و منطقهمبنا ارزیابی شده و نتایج آن مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفته شود و نقاط ضعف و قوت هر روش در شرایط گوناگون بررسی گردد. نتایج نشان میدهد در صورتی بهرهگیری از روشهای منطقهمبنا، منجر به ارزیابی صحیحی از کاملبودن خواهد شد، که مجموعه داده OSM دارای کاربریهای یکسان با مجموعه داده رسمی و عاری از خطا توپولوژیک باشد. درحالیکه مزیت روشهای عارضهمبنا، در عین وجود محاسبات بالا و زمانبر، رسیدن به دقت بالاتر به عنوان کیفیت دادهها است، البته در صورتی که صحت مکانی دادهها تضمین شود. با جمعبندی بر نتایج حاصلشده، توصیه این مقاله در مطالعات ارزیابی کیفیت، استفاده از روشهای عارضهمبنا است.
